پیمان با تو بستم

آز آن روز کــــه پیمــان با تو بستــــم

دوصـــد پیمان دیگـــر را شکستــــــم

بـــــرای آنکــــه تنهــا از تــو بــاشـم

زهـــر مهـــروی دیگــر دل گسستــم

بــــه جـــام و ساغـــرم کــاری نباشـد

کــه مــن پیمانـــــهء دیگـر شکستــــم

از آن روز کـــه پیمــان با تــو بستــم

دو صــد پیمــــان دیگــــر را شکستم

*************

از جهان بی رخ او

از جهـــــان بی رخ او صـرف نظـــر می کنم

بلبل و گــل را همگـــی خـــاک بسر مــی کنم

خـــوش نیم دوری او کـــرده مــرا خون جگـر

زان همـــی ناله به هـــر کـــوه و کمر می کنم

رنج مــــن غصهء مـن هیچ مگــــــر عــــاقبت

نـــاله سان بـــر دل سنگ تـــــو اثــر می کنـم

گل به تو لاله به تو سرو بــــه تو نــــــــاز ادا

بهــر تو من وصف چمن این همــه سرمی کنم

*****************

از برای غم من

از بــرای غم مــن سینهء دنیـــا تنـــگ است

بهــر این موج خروشان دل دریا تنــگ است

تا ز پیمــانهء چشمـان تــو سر مست شـــــدم

دیگــر انــدر نظرم دیدهء مینــا تنــــگ اسـت

بسکــه دل در سر گیسوی تو آویختــــه است

از بـــرای دل آشفتـــه مــا جــا تنــــگ است

گفتــه بــودی به دیــــدار من آیــی ز وفــــــا

فـرصت از دست مده وقت تماشا تنگ اسـت

ســـر بدامان تو زین پس نهم و نالــه کنــــــم

بهــر نالیدن مــن دامن صحــرا تنـــگ اسـت

مگـــر امــروز با بالیـــن من آیی کـه دگـــــر

عمـــر کــوتاه مرا وعده فــردا تنـــــگ است

خنـــدهء غنچه فــرو مــــرد زبیــــداد خــزان

چه توان کرد که چشم و دل دنیا تنــگ است